Cureyên malbatê

Dêûbav tenê mêrek an jinek e ku bi zarok an zarokên xwe re tenê dijî. Zewac li Îzlandayê hevpar e. Di heman demê de pir gelemperî ye ku kesek tenê bêyî zewicandin an jî bi hevjînê xwe re bibe xwedî zarok.

Ev tê wê wateyê ku malbatên bi tenê yek dê û bav û zarokek, an jî zarokên, bi hev re dijîn, hevpar in.

Dê û bavên ku bi tena serê xwe li zarokên xwe dinêrin mafdar in ku ji dêûbavê din alîkariya zarokan bistînin. Her weha mafê wan heye ku mîqdarek zêde ya alîkariyên zarokan werbigirin, û ew ji malbatên ku du dêûbavên wan di heman malbatê de ne, xercên lênêrîna rojane kêmtir didin.

Malbatên gav ji zarokek an zarok, dêûbavek biyolojîk, û dêûbav an dêûbav an hevjînê ku rola dêûbavê xwe girtiye pêk tê.

Di malbatên xwedîkar de, dê û bavên xweyî li gorî şert û mercên zarokan, di demek dirêjtir an kurt de li zarokan xwedî derdikevin.

Malbatên pejirandî malbatên xwedî zarok an jî zarokên ku hatine pejirandin in.

Kesên di zewacên hevzayendî de dikarin zarokan bipejirînin an jî zarokên xwe bi mêlkirina sûnî bi kar bînin, li gorî şert û mercên asayî yên ku pejirandina zarokan birêve dibin. Mafên wan wek dêûbavên din hene.

Tundûtûjî di nav malbatê de bi qanûnê qedexe ye. Qedexe ye ku meriv şîdeta fizîkî an derûnî li ser hevjîn an zarokên xwe bike.

Tundûtûjiya navmalî divê bi rêya telefonkirina 112 an jî bi rêya sohbeta serhêl li ser www.112.is ji polîsan re were ragihandin.

Eger guman dikin ku zarokek rastî tundûtûjiyê tê, an jî di şert û mercên nepejirandî de dijî, an jî tenduristî û pêşveçûna wî/wê di xetereyê de ye, hûn li gorî qanûnê mecbûr in ku vê yekê ji xizmetên parastina zarokan ên li şaredariya têkildar re ragihînin.